
Ang Soro at ang Unggoy.
Sa "Ang Soro at ang Unggoy," isang mayabang na Unggoy ang nag-aangkin na ang mga bantayog sa isang sementeryo ay parangal sa kanyang tanyag na mga ninuno, na iginagalang na mga malayang tao. Itinuturo ng matalinong Soro ang kadalian ng pagsisinungaling kapag walang mga saksi na magtutulak sa mga kasinungalingan, na nagpapakita na ang isang maling kuwento ay kadalasang nagpapahiwatig ng sarili nitong kasinungalingan. Ang pabulang ito ay nagsisilbing isang nagbabagong-buhay na kuwento na may aral, na nagpapaalala sa mga mambabasa ng kahalagahan ng katapatan sa mga makabuluhang kuwentong may moral.


