Ang mga Pulitiko.

Isang Matandang Politiko at isang Batang Politiko ay naglalakbay sa isang magandang bansa kasama ang maalikabok na daang nagtutungo sa Lungsod ng Masaganang Pagkakakilanlan. Naakit ng makukulay na bulaklak, lilim ng mga puno, at nahalina ng mga awit ng mga ibon na nag-aanyaya sa kanila sa mga landas ng kagubatan at berdeng parang, ang imahinasyon ng Batang Politiko ay napukaw ng mga sulyap ng gintong simboryo at kumikislap na palasyo sa malayo sa magkabilang panig.

Bumaling ang Batang Politiko sa Matandang Politiko at sinabi, "Mangyaring, ipinamamanhik ko sa inyo, lumihis tayo sa walang ginhawang daang ito na patungo sa isang destinasyong hindi ko alam. Iwanan natin ang tungkulin at magpakasawa sa mga kasiyahan at pakinabang na kumakaway mula sa bawat gubat at tumatawag sa atin mula sa bawat kumikinang na burol. Kung payag kayo, sundan natin ang magandang landas na ito, na, tulad ng nakikita ninyo, may isang gabay na nagsasabing, 'Lumiko rito kayong lahat na naghahanap ng Palasyo ng Politikal na Katanyagan.'"

"Ito ay isang magandang landas, anak ko," tugon ng Matandang Politiko, nang hindi nagpapabagal ng kanyang hakbang o paglingon ng ulo. "Ito ay nagdaraan sa mga kaaya-ayang tanawin. Gayunpaman, ang paghahanap sa Palasyo ng Politikal na Katanyagan ay puno ng isang malaking panganib."

"Ano iyon?" tanong ng Batang Politiko, na nabighani.

"Ang panganib ng paghahanap nito," sagot ng Matandang Politiko, habang patuloy sa kanyang paglakad.